Anglo-Norman Lapidaries
Paul Studer e Joan Evans · 1924
Ver o livro
As pedras e as virtudes que lhes são atribuídas, dos lapidários da Idade Média aos guias de minerais.
Números da Library em 9 de novembro de 2026.
Os livros sobre as pedras se dividem em dois grandes conjuntos. Os lapidários antigos, de Teofrasto a Marbodo de Rennes e Alberto Magno, descrevem as pedras e as virtudes que se lhes atribuíam, muitas vezes ligadas aos planetas e ao céu. Os dicionários modernos de cristais, publicados em sua maioria desde 1988, dão uma ficha a cada mineral, com suas correspondências.
Entre os dois se colocam os estudos acadêmicos. Joan Evans estuda em 1922 as joias mágicas da Idade Média, Dorothy Wyckoff traduz Alberto Magno em 1967, e John Riddle edita o De lapidibus de Marbodo em 1977. A prateleira contém também traduções de textos árabes, gregos e latinos.
Os guias modernos estão em inglês e em alemão. Em francês, é preciso olhar para os lapidários da Idade Média, publicados no século XIX por Léopold Pannier e Fernand de Mély, que são de domínio público. Conforme você procure um guia para consultar ou a origem dessas virtudes, a porta de entrada não será a mesma.
Paul Studer e Joan Evans · 1924
Ver o livroPaul Studer e Joan Evans editam em 1924 os lapidários anglo-normandos. Para quem quer ler textos medievais sobre as pedras.
Judy Hall · 2003
Ver o livroO dicionário ilustrado de Judy Hall, publicado em 2003, apresenta 200 cristais. É o guia de consulta para ter à mão se você lê inglês.
Scott Cunningham · 1988
Ver o livroScott Cunningham dá em 1988, para cada pedra, correspondências planetárias e elementares. Um bom segundo dicionário ao lado de Judy Hall, para comparar as atribuições.
Robert Simmons e Naisha Ahsian · 2005
Ver o livroRobert Simmons e Naisha Ahsian propõem em 2005 fichas de minerais com suas correspondências energéticas.
Michael Gienger · 1995
Ver o livroO dicionário alemão de Michael Gienger, de 1995, muito difundido. Cobre também os perfumes e as ervas, a julgar pelo título.
Joan Evans · 1922
Ver o livroJoan Evans estuda em 1922 as virtudes atribuídas às pedras na Idade Média e no Renascimento, em particular na Inglaterra. Um estudo de referência, útil antes dos próprios lapidários.
Dorothy Wyckoff · 1967
Ver o livroA tradução inglesa de referência do De mineralibus de Alberto Magno, feita por Dorothy Wyckoff em 1967. Vê-se ali como a Idade Média ligava as virtudes das pedras ao céu.
Tudo 650 Livros 600Grátis 47Artigos 3
Julius Ruska · 1912
BaixarÉpiphane de Salamine · 1743
BaixarMarbode de Rennes · 1531
BaixarAlbert le Grand · 1519
BaixarIsidore de Séville, org. W. M. Lindsay · 1911
BaixarAhmad al-Tifashi, trad. Antonio Raineri · 1818
BaixarFernand de Mély · 1896
BaixarFernand de Mély · 1898
BaixarFernand de Mély · 1898
BaixarFernand de Mély · 1902
BaixarLéopold Pannier · 1882
BaixarMarbode de Rennes · 1799
BaixarGeorge Frederick Kunz · 1920
BaixarGeorge Frederick Kunz · 1913
BaixarGeorge Frederick Kunz · 1915
BaixarThomas Nicols · 1652
Ler gratuitamenteRobert Boyle · 1672
Ler gratuitamenteHildegarde de Bingen, org. J.-B. Pitra · 1882
Ler gratuitamenteAndrea Bacci · 1603
ConsultarAndrea Bacci · 1603
ConsultarCaspar Neumann · 1709
ConsultarGeorg Caspar Kirchmaier · 1660
ConsultarRedonensis Marbodus · 1585
Ler gratuitamenteFrançois, . 16. J La Rue · 1565
ConsultarErnst Friedrich Glocker · 1824
ConsultarFrançois, . 16. J La Rue · 1547
ConsultarJohannes de Laet · 1647
ConsultarErasmus Stella · 1530
ConsultarErasmus Stella · 1530
ConsultarJohann Ernst Hebenstreit · 1747
ConsultarGeorg Agricola · 1558
Ler gratuitamenteÉpiphane de Salamine, org. Robert P. Blake e Henri de Vis · 1934
Ler gratuitamenteErasmus Stella · 1736
ConsultarErasmus Stella · 1736
ConsultarAnselmus Boetius de Boodt · 1647
Ler gratuitamenteJohann Daniel Mylius · 1618
ConsultarAlphonse X de Castille · 1881
Ler gratuitamenteKiranus · 1638
ConsultarPline l'Ancien, trad. H. Rackham · 1952
Ler gratuitamenteHildegarde de Bingen · 1533
Ler gratuitamenteAnonyme · 1533
Ler gratuitamenteJean Chifflet · 1661
ConsultarIgnaz Weitenauer · 1757
ConsultarCamillo Leonardi, traduction anglaise du XVIIIe siècle · 1750
Ler gratuitamentePline l'Ancien, trad. Bostock e Riley · 1857
Ler gratuitamenteThéophraste, trad. John Hill · 1774
Ler gratuitamenteMatthaeus Hiller · 1698
ConsultarDuas tradições se respondem. Entre os antigos, Teofrasto escreve o primeiro tratado grego, Caley e Richards o editam em 1956, e Dioscórides, cujo livro V Robert Gunther traduz em 1934, Isidoro de Sevilha, Marbodo de Rennes, Hildegarda de Bingen, Alberto Magno e Bartolomeu, o Inglês, descrevem em seguida as pedras. Seymour edita em 1975 a tradução inglesa de 1398 deste último. Do lado árabe, al-Biruni deixou um tratado. O Picatrix e Marsílio Ficino ligam as pedras aos planetas e aos talismãs. Os trabalhos de Evans, de Riddle e de Wyckoff situam esses textos. Entre os textos de domínio público, Mély e Pannier estudam e editam os lapidários, Kunz reúne as crenças, Plínio dá o testemunho antigo. Do outro lado, os dicionários modernos se sucedem: Cunningham em 1988, Melody em 1991, Gienger em 1995, Judy Hall em 2003 e depois em 2013, Simmons e Ahsian em 2005.
Fernand de Mély estuda em 1896 os lapidários, as pedras e os planetas. A obra tem três tomos, publicados até 1902.
Léopold Pannier edita em 1882 lapidários franceses e as virtudes que eles atribuem às pedras.
O livro 37 de Plínio trata das gemas, de sua origem e das crenças dos antigos. Tradução inglesa de Bostock e Riley, 1857.
George Kunz reúne em 1913 as crenças sobre as pedras, as pedras de nascimento e os signos do zodíaco.
O lapidário de Afonso X de Castela relaciona as pedras, os signos do zodíaco e os planetas. Está aqui em espanhol, em uma edição de 1881.
Um lapidário árabe atribuído a Aristóteles, traduzido para o alemão por Julius Ruska em 1912, que liga as pedras aos planetas.
Se você lê inglês, The Crystal Bible, de Judy Hall, serve de guia de consulta. Para voltar às fontes, pegue o Book of Minerals de Alberto Magno traduzido por Wyckoff.
Sim, mais de vinte obras de domínio público. Em francês, você tem os lapidários de Mély e os de Pannier; em inglês, Kunz e Plínio, e em latim Marbodo.
Um lapidário descreve as pedras e suas virtudes de acordo com o céu e as autoridades antigas. Um guia moderno procede por fichas, com correspondências planetárias ou energéticas.
Cunningham, em 1988, dá correspondências planetárias e elementares. Judy Hall publica em 2003 um dicionário ilustrado de 200 cristais, e depois uma suma em 2013 com o título The Encyclopedia of Crystals.
O poema latino de Marbodo sobre as pedras é de domínio público, em uma edição de 1799. Para o inglês, John Riddle dá em 1977 o texto latino com uma tradução.
Guia atualizado em 7 novembre 2026